Brando, razgovori, Lorens Grobel

Bljesnuo je i zauvek stao uz filmske velikane u iznošenoj majici kratkih rukava, u filmu Tramvaj zvani želja Elije Kazana. Ta uloga je označila početak jedne karijere podjednako burne koliko su to bili i životi junaka koje je igrao...

Nazivali su ga briljantnim, sirovim, pažljivim, arogantnim, nežnim, sebičnim. Često su govorili da je razmažena, temperamentna i tvrdoglava holivudska zvezda. Mnogi ga smatraju najvećim glumcem na svetu, čovekom koji je promenio način filmskog izražavanja, najuticajnijim i najčešće imitiranim. Za života je prerastao u mit i postao istorijska figura - umetnik koga će se nesumnjivo sećati i generacije sledećeg veka. Režiser, Elija Kazan, nazvao ga je jedinim genijem koga je upoznao na polju glume.

Kao vrlo zatvoren čovek, Marlon Brando je budio emocije i izazivao burne reakcije i kao glumac i kao politički aktivista. Tokom čitave karijere, uvek je radije govorio o pitanjima od socijalnog značaja, nego o glumi i filmovima, anagažujući se na pitanjima koja su daleko od izmaštanog sveta filma. Zato knjiga Lorensa Grobela, autora čuvenih Razgovora s Kapotom, Hjustonovi i Al Paćino, odaje priznanje geniju glume ali i zaviruje i otkriva malo poznate Brandove osobine. To je priča o Marlonu Brandu aktivnom učesniku u marševima, o pravom i filmskom buntovniku o osetljivom čoveku, njegovim ljubavima i tragedijama, o životu koji je bio više od filma.